Κυριακή, 4 Σεπτεμβρίου 2011

Building Farms in the Sky - Αγροκτήματα στον ουρανό



Αγροκτήματα στον ουρανό
Το 1999,  στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια, ο καθηγητής Dickson Despommier απάντησε στις αξιολογήσεις των φοιτητών σχετικά με καταθλιπτικές εργασίες και διαλέξεις του και ανέλαβε την έρευνα για την κάθετη γεωργία.
Η φαντασία κάθε νεαρού φοιτητή αρχιτεκτονικής  είναι σε θέση να ατενίζει τον ορίζοντα του Μανχάταν και  να οραματίζεται τη σίτιση του κόσμου   τροφοδοτώντας τη φαντασία του. Αλλά μπορεί να παράγει και το κάτι παραπάνω και τραβηγμένο  με βοσκοτόπους, στον ουρανό;

Είναι  η κάθετη καλλιέργεια ένα όνειρο ή πραγματικότητα;


Υπό το φως των μικρής κλίμακας επιτυχίων, όλο και περισσότεροι άνθρωποι αρχίζουν να εξετάζουν την έρευνα για κάθετη γεωργία ως ένα τρόπο για να επιλυθούν ενδεχόμενα παγκόσμιας έλλειψης τροφίμων με την παραγωγή τους κοντά στους τόπους κατοικίας. Σήμερα, μία υπόγεια φάρμα στην Ολλανδία ονομάζεται PlantLab έχει φως LED-παράγει καλαμπόκι, πιπεριές και φράουλες  και τρέφει  τις τοπικές αγορές, και σε ένα πιο κάθετο προσανατολισμό, ένα τριώροφο κτίριο στην Σουβόν, Νότια Κορέα είναι ένα πλήρως λειτουργικό αγρόκτημα που καλλιεργούνται  μαρούλια

Ωστόσο, σύμφωνα με άρθρο στο Spiegel on-line την περασμένη Παρασκευή, ακόμα και στην Κορέα εξακολουθεί να υπάρχει κάποιο χρονικό διάστημα πριν από την κάθετη γεωργία που θα εφαρμοστεί σε εμπορική κλίμακα. Ενώ με επιτυχία έχουμε πειραματιστεί την αντικατάσταση του φωτός του ήλιου με λυχνίες LED, οι ερευνητές εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν το ζήτημα της αρκετής ενέργειας που απαιτείται σε αυτούς τους εσωτερικούς χώρους.

Το 2005, ο Gordon Graff υπερασπίστηκε στην διατριβή για το Μάστερ του, την κάθετη γεωργία και πρότεινε ένα κείμενο  Sky Farm  για κτήρια στο κέντρο του Τορόντο. Στην πρότασή του, αναγνώρισε το εξαιρετικά υψηλό κόστος λειτουργίας ενός κάθετου αγρόκτηματος, λέγοντας ότι "σαφώς εξαρτάται από ορισμένους παράγοντες εκτός του τομέα της αρχιτεκτονικής, όπως η τιμή αγοράς των τροφίμων και την τρέχουσα κατάσταση, την  ανάπτυξη τεχνολογίας φωτισμού." Ωστόσο, ο Graff επιμένει ότι ο σχεδιασμός του κτιρίου μπορεί να λύσει ενδεχομένως αυτό το πρόβλημα. Η βιώσιμη εκμετάλλευση μαρουλιού στο Σουβόν είναι ένα σημαντικό βήμα προς το όραμα του Graff.

Ακόμα ένα ζήτημα που εξετάζει είναι εάν ή όχι οι κάθετες μονάδες θα παράγουν  αρκετό εισόδημα για να ανταγωνιστούν τους άλλους τύπους κτιρίων. Με την έλλειψη της γης στις αστικές περιοχές και τις εξωφρενικές τιμές των ακινήτων στις πόλεις, μπορεί μια πρόταση για ένα κάθετο  αγρόκτημα να ανταγωνιστεί  ένα ξενοδοχείο που παράγει χρήματα ή  από ένα επιδεικτικό νέο κτίριο διαμερισμάτων για  πλούσιου

Με μια προβλεπόμενη αύξηση του παγκόσμιου πληθυσμού σε εννέα δισεκατομμύρια ανθρώπους μέχρι το 2050, ελπίζουμε ότι οι φανταχτερές αποδόσεις θα βοηθήσει να πραγματοποιηθεί το όνειρο.


Building Farms in the Sky


in 1999, Columbia University professor Dickson Despommier responded to students’ complaints about his depressing state-of-the-world lectures and took up research on vertical farming. Being able to gaze at the Manhattan skyline and envision feeding the world can fuel any young architecture student’s fantasy. But can it produce more than just far-fetched renderings with livestock grazing in the sky? 

Is vertical farming a dream or a reality? 


In light of small-scale successes, more and more people are beginning to consider research on vertical farming as a way to solve our potential global food shortage. Today, an underground farm in the Netherlands called PlantLab has its LED light-nourished corn, peppers and strawberries in stock in local markets, and, in a more vertical orientation, a nondescript three-story building in Suwon, South Korea is fully functioning and cultivating lettuce. 

Yet according to an article in Spiegel Online last Friday, even in Korea there is still some time before vertical farming will be implemented on a commercial scale. While we have successfully experimented with replacing sunlight with LEDs, researchers are still tackling the issue of providing enough energy, let alone renewable energy, to power the lighting required in these indoor, practically hermetically sealed farms. 

In 2005, Gordon Graff defended his Master’s thesis on vertical farming and proposed a 58-story Sky Farm for downtown Toronto. In his proposal, he acknowledged the extremely high cost of running a vertical farm, saying that it would be “clearly dependent on some factors outside the realm of architectonics, such as the market price of food and current state of grow-lighting technology.” Yet Graff insists that the design of the building can potentially solve this problem. The sustainable lettuce farm in Suwon is a major step towards Graff’s vision.

Πηγή : http://www.architizer.com/en_us/blog/dyn/26116/26116/



4 σχόλια:

  1. Φίλε Κώστα,

    Τα κείμενα σου τις περισσότερες φορές αναβαθμίζουν την πνιγηρή κάποτε –κάποτε ατμόσφαιρα του φόρουμ.

    Συνοπτικά σου θέτω κάποιες υπερρεαλιστικές απόψεις μου στα προχωρημένα μοντέλα που αναφέρεις.

    ü Ο άνθρωπος παραπήρε αέρα και πίστεψε ότι το ανάστημα του μπορεί να μεγαλώνει σύμφωνα με τη γνώση του.

    ü Όλα αυτά τα πολύ ωραία περί αγροκτημάτων του ουρανού και περί καθέτων καλλιεργειών κλπ είναι μάλλον για ταινίες φαντασίας του ……..Χόλλυγουντ πιστεύω ότι δεν είναι παρά μόνο μια διαστροφή της Φύσης ( ανάλογων διαστάσεων και σημασίας όπως τα Τοπιάρια της Κηποτεχνίας μέχρι τα μεταλλαγμένα που μας….. σώζουν από την πείνα!!!!! αλλά εξακολουθούμε να πεινάμε).

    ü Αναζητούνται προοδευτικές λύσεις τεχνικού περιεχομένου και όχι μέθοδοι αλλαγής φιλοσοφίας και στάσεως ζωής αλλά κάθε λύση φέρνει νέα προβλήματα.

    ü Και τώρα η μεγάλη πρόταση:

    o Ζούμε σαν τους αρουραίους σε αφύσικο ή πολλές φορές υπόγειο ή τεχνητό περιβάλλον δηλ. Υπόγεια παρκινγκ ή σινεμά ή συνεδριακά κέντρα, υπόγεια μεταφορά , Εμπορικά κέντρα και δωμάτια ξενοδοχείων ασφυκτικά κλειστά πλην των όσων έχουν sea-view ….) τότε ,

    o Γιατί δεν ξαναγυρίζομε στην εποχή της σπηλαιώδους κατοικίας και να αφήσομε το φυσικό περιβάλλον ( όσο απέμεινε ) να το χαιρόμαστε ΟΛΟΙ ( έστω και με εισιτήριο) και να έχομε την αίσθηση του αέρα, του χώματος , του νερού όπως είναι φυσικά και όχι μέσα στην κονσέρβα του πολιτισμού.

    o Μήπως σε λίγα χρόνια πρέπει να τρώμε πρώιμα Κεράσια Σελήνης ή μαρούλια από της δυτική πλευρά του Άρη?

    o Ας βρούμε λύσεις οριζόντιες ( και μπορούμε ) και όχι κάθετες ( για να πρωτοτυπούμε ή να …….καλλιτεχνίζομε.

    Ας ξαναγυρίσομε στο χώμα και στο επίπεδο ground zero ( όχι το καταραμένο ) γιατί

    ΠΑΝ ΜΕΤΡΟΝ ΧΡΗΜΑΤΩΝ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ.

    Η φωτογραφία από την Ελαφόνησο της Σαπωνάρια είναι η καλύτερη απόδειξη ότι μάλλον συμμερίζεσαι τις απόψεις μου.

    Φιλικά

    Γιάννης Σπαντιδακης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλημερα.

    Σε αυτό το θεμα και εγω θα υπερθεματισω τον Γιαννη,

    αν μου επιτρεπει να τον αποκαλω με το μικρο του ονομα.

    Για την πορεια μας, ενημερωνω το φορο ότι από την επομενη εβδομαδα

    Θα αρχισει κανονικα και νομιμα η εκτροφη του ανθρωπου από κρεατομαζες.

    Αυτό, για το ευοιωνο μελλον που μας ετοιμαζουν οι οραματιστες.

    ΓΚ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ξέρουμε τώρα. Ο πλανήτης ΓΗ δεν έχει γαίες ανεκμετάλλευτες. Δεν διαθέτει άλλη γεωργική ζωή. Δεν έχει εγκαταλελειμένες εκτάσεις. Δεν έχει ανθρώπους άνεργους στην ύπαιθρο. Γι' αυτό χρειάζεται να βγούμε στις ταράτσες και στα υπόγεια των μεγαλουπόλεων του δυτικού πολιτισμού.
    Μήπως πρέπει να σκεφτούμε τη βρεγμένη σανίδα;

    Κ. Καμπιτάκης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Αγαπητε κυριε Καμπιτακη
    εχετε δικιο...σημερα ...αλλα αύριο?θα μου μεινει αξεχαστη η φαπα που εφαγα όταν μικρούλης είπα ότι "όταν μεγαλώσω θα μιλάμε όλοι με τηλέφωνα χωρίς καλώδια" μπαφ και αστεράκια ...... Σήμερα? σας στέλνω ένα κειμενο που κατα την γνωμη μου τα λέει όλα !!
    Kωστας Τάτσης

    ΑπάντησηΔιαγραφή