Ανάλυση του Vertical Forest του Μιλάνου με όρους υψηλής αρχιτεκτονικής και βιοποικιλότητας.

 

Ανάλυση του Vertical Forest του Μιλάνου με όρους υψηλής αρχιτεκτονικής και βιοποικιλότητας.

 

 

 

Περίληψη:

        Με την επιτάχυνση της παγκοσμιοποίησης και της ανάπτυξης του ανθρώπινου πολιτισμού, η αστικοποίηση οδήγησε τους ανθρώπους ζώντας σε έναν χώρο γεμάτο βιομηχανικά υλικά τα οποία δημιουργούν σύγχρονες εικόνες, ενώ την ίδια ώρα προκαλούν υψηλά επίπεδα κατανάλωσης ενέργειας και ρύπανσης. Τα αυξανόμενα περιβαλλοντικά προβλήματα έχουν ωθήσει τους αρχιτέκτονες να εξετάσουν την όλο και πιο ασταθή σχέση ανάμεσα στους ανθρώπους και τον φυσικό κόσμο και την επιστροφή στην φύση. Ο στόχος αυτής της έρευνας είναι να εξεταστεί πως η αρμονία μεταξύ αρχιτεκτονικής κα φυσικής οικολογίας έχει γίνει το κύριο ζήτημα στο σημερινό περιβάλλον, προσπαθώντας να βρει μια ισορροπία μεταξύ της φύσης και της πόλης. Σε αυτή την έκθεση, θα εξετάσω το πλαίσιο και το στοιχείο «δέντρο» του vertical forest στο Μιλάνο της Ιταλίας, το vertical forest ως έναν ζωντανό οργανισμό, την ανάλυση των αρχιτεκτονικών δομών, την διεπιστημονική εξερεύνηση της βιωσιμότητας, τον μη-ανρθωποκεντρισμό που ενσωματώνεται στα Vertical Forest, και την μετάβαση από τα «vertical forest» στην «πόλη δάσος». “ Η μετάβαση από το «vertical forest» στην «πόλη-δάσος» και η συζήτηση για την έννοια της «πόλης-δάσος». “ Από το «vertical forest» στην «πόλη-δάσος» ένας διαλεκτικός προβληματισμός σχετικά με τις προθέσεις του Vertical Forest και του «δάσους», μία ανάλυση του οικολογικού σχεδιασμού του «Vertical Forest» και η καινοτόμα ενοποίηση των πολλαπλών η συζήτηση αφορά, την καινοτόμα ενοποίηση των vertical forests και των «δασών», και την κατασκευή μίας πόλης, με πραγματικά υψηλής-πυκνότητας βιοποικιλότητα.

 

 

 

1.  Εισαγωγή

        Με την επιταχυνόμενη παγκοσμιοποίηση και την ανάπτυξη του ανθρώπινου πολιτισμού, η αστικοποίηση επέτρεψε στους ανθρώπους να ζήσουν σε έναν χώρο γεμάτο βιομηχανικά υλικά, που έχουν δημιουργήσει σύγχρονες εικόνες, καθώς και υψηλά επίπεδα κατανάλωσης ενέργειας και ρύπανσης. Τα αυξανόμενα περιβαλλοντικά προβλήματα έχουν ωθήσει του αρχιτέκτονες να εξετάσουν την σταδιακά ασταθή σχέση μεταξύ της ανθρωπότητας και του φυσικού κόσμου, όπου η επιστροφή στη φύση και η εναρμόνιση της αρχιτεκτονικής με την φυσική οικολογία έχει γίνει βασικό ζήτημα στο σημερινό περιβάλλον. Ο Brundtland πρότεινε ότι ο σχεδιασμός των χώρων θα πρέπει να σχεδιαστεί ανταποκρινόμενος τις περιβαλλοντικές, κοινωνικές και οικονομικές επιταγές. Πως λοιπόν επιστρέφουμε στην οικολογία; Θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε έναν αριθμό ζητημάτων όπως η οικολογική ποικιλομορφία. Πολλοί αρχιτέκτονες έχουν προσπαθήσει να βρουν μια ισορροπία και σχέση μεταξύ φύσης και πόλης, για παράδειγμα, τον δέκατο ένατο αιώνα, ο Howard πρότεινε την θεωρία της ειδυλλιακής πόλης ως απάντηση στην περιβαλλοντική ρύπανση λόγω της ταχείας αστικοποίησης της βιομηχανικής επανάστασης στην Αγγλία (Howard, 2008). Σκεπτόμενοι ότι περιβαλλοντικά ζητήματα συνέβαλαν επίσης στη βιωσιμότητα και την οικολογία του σύγχρονου αστικού σχεδιασμού.

 

 

2.  Το ιστορικό του Vertical Forest και το στοιχείο «δέντρο».

        Η τρέχουσα πορεία εξέλιξης της ανθρωπότητας συνοψίζεται εν συντομία ως μια μετακίνηση από τα δάση στις πόλεις (Spence, 2009), με την αυξανόμενη αστικοποίηση να οδηγεί σε μία σειρά προβλημάτων όπως η θερμική ακτινοβολία, η ατμοσφαιρική ρύπανση και η ρύπανση των υδάτων, η αυξανόμενη κατανάλωση της ανθρώπινης ύπαρξης και ο εκσυγχρονισμός στις μεγάλες πόλεις που σχεδόν διαχωρίζει τους ανθρώπους από την οικολογική φύση. Από την σύνοδο κορυφής της Γης, η έννοια της βιώσιμης ανάπτυξης έχει συζητηθεί και ανθίσει ευρέως (Anna, 2020), και η κάθετη δασοκομία αναπτύχθηκε ξανά με αυτή τη βάση. Η σχεδιαστική ιδέα του vertical forest αφορά την αντιπαράθεση και την συγχώνευση μακροχρόνιων σχολών σκέψης. Το Art & Crafts Movement (Dore., 1992), ξεκίνησε από τον William Morris την δεκαετία του 1860, στο Art Nuoveu, το οποίο συνδυάζει δεξιοτεχνία και τέχνη, μέσω του τυπικού μοντέλου του «Stile Liberty», ένας ριζοσπαστικός φουτουρισμός σε μια σύγκρουση παλιών και νέων παραδόσεων, ακολουθούμενες από τον μοντερνισμό της «τάξης» και του Ιταλικού Κινήματος Ορθολογικής Αρχιτεκτονικής, της Καταστασιακής και Ριζοσπαστικής Αρχιτεκτονικής,με το «Super Studio» να δημιουργεί νέους καταστατικούς χώρους μέσα στην πόλη, μεταξύ της δεκαετίας του 1970 και την πετρελαϊκή κρίση και την περιβαλλοντική διαφώτιση. Στην δεκαετία του 1970 της πετρελαϊκής κρίσης και του διαφωτισμού της περιβαλλοντικής συνειδητοποίησης, υπήρξε μια κίνηση προς ένα διαφορετικό είδος στοχασμού στην σχέση μεταξύ ανθρώπου και φύσης. Από τη δεκαετία του 1970 η κυρίαρχη ιταλική αρχιτεκτονική πρακτική συνέχισε με ένα νέο-ορθολογικό ύφος. Η συγχώνευση της ορθολογικής σκέψης και της της αισθητικής ευαισθησίας  μεταξύ του «παραδοσιακού» και του «ριζοσπαστικού» δημιούργησε μια νέα γενιά σύγχρονων ιταλικών στυλ βασισμένων στην παραδοσιακή αρχιτεκτονική του Μιλάνου (Ingersoll,1990). Ο Boeri, ο οποίος μεγάλωσε την εποχή των «ριζοσπαστικών» και «νέο-ορθολογικών» συζητήσεων, κληρονόμησε αυτή την φιλοσοφία.

            Ο αυστριακός καλλιτέχνης Friedens Reich Hundertwasser πρότεινε μια νέα αρχιτεκτονική έννοια, το κτίσιμο κτιρίων γύρω από δέντρα (Stratonova, 2021). Σε συνδυασμό με αυτό, εξετάζεται η σχέση μεταξύ δέντρων και ανθρωπότητας, με την οικολογία και το περιβάλλον ως ανθρώπινο πολιτισμό, και επίσης οραματίζονται μια μελλοντική πόλη στην οποία τα δέντρα θα διαχυθούν στα κτίρια (Stratonova, 2021). Παλαιότερα, φαινόταν κάπως απίθανο ότι τα δέντρα θα φυτεύονταν στα κτίρια, σε πρώιμα αρχιτεκτονικά στυλ, τα δέντρα είχαν χρησιμεύσει ως έμπνευση για την Κλασσική και την Γοτθική αρχιτεκτονική, όπου τα κλαδιά και η πέτρα ήταν ο τέλειος συνδυασμός, και στους Ελληνικούς ναούς, οι αρχαιότερες μαρμάρινες κολώνες διακομιζόντουσαν με κλαδιά. Αλλά σήμερα, στα μοντερνίστηκα σχεδιαστικά στοιχεία, απλές γεωμετρικές φόρμες και καμπύλες έχουν αντικαταστήσει την προηγούμενη χρήση της φύσης ως έμπνευση. Παρόλα αυτά, υπάρχουν ακόμα αρχιτέκτονες που συνδυάζουν δέντρα με την αρχιτεκτονική για να δημιουργήσουν ένα εύρος από αρχιτεκτονικά έργα. Για παράδειγμα, το Vertical Forest στο Μιλάνο, το οποίο ο Boeri λέει ότι εμπνεύστηκε από μία εκδήλωση δενδροφύτευσης, μελετά την δημιουργία ενός σπιτιού για τον άνθρωπο και την φύση με το στήσιμο ένος διαμερίσματος-δάσος (Basilico,2000). Τα δένδρα εδώ δεν είναι απλώς πράσινα, δεν είναι απλώς «πράσινα», αλλά κάθε δένδρο εδώ έχει μία αίσθηση διατήρησης της μνήμης.

 

3.  Το Vertical Forest είναι ένα ζωντανό οικοσύστημα

            Ο Stefano Boeri πιστεύει ότι το vertical forest αντιπροσωπεύει μία διαφορετική έννοια της βιωσιμότητας (Boeri, 2012), φέρνοντας ένα νέο είδος βιοποικιλότητας στην αστική αρχιτεκτονική. Οι τρέχων δημογραφικές, οικονομικές, περιβαλλοντικές και αστικές διαδικασίες αλλάζουν τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε την μελλοντική πόλη, και οι αρχιτέκτονες έχουν κάνει τις ενεργειακές στρατηγικές και την περιβαλλοντική βιωσιμότητα να αποτελούν έναν από τους σχεδιαστικούς στόχους τους (Lyubomirsky, 2005), χτίζοντας πάνω στην νέα τεχνολογική επανάσταση για την επέκταση των υλικών και των δομών του αρχιτεκτονικού σχεδίου, όπου η βλάστηση είναι μέρος της σύλληψης του έργου. Ακολουθώντας αυτή την σχεδιαστική προσέγγιση, το vertical forest, φέρνει βλάστηση πάνω από τα δύο κτίρια, σχηματίζοντας ένα νέο «μέσο» οικοσύστημα. Η βλάστηση στο vertical forest δεν είναι απλώς διακοσμητική, αλλά προορίζεται να δημιουργήσει ένα πλούσιο μικρο-οικοσύστημα το οποίο εξελίσσεται μέσα στο τεχνητό περιβάλλον των πολυώροφων κτιρίων έτσι ώστε να εμπλουτίσει την βιοποικιλότητα, παρέχοντας βιότοπο και στηρίζοντας φυσικούς πόρους, και δημιουργώντας μία τεχνητή φυσική βιόσφαιρα στην πόλη. Τα δύο κτίρια ενεργούν ως σημείο συνάντησης για τo αστικό πράσινο, περικυκλωμένο από προάστια, χωράφια και αστικές πράσινες ζώνες. Η βλάστηση που αναπτύσσεται μέσα στα τεχνητά πολυώροφα κτίρια εμβολιάζεται τεχνητά στη διαδικασία πράσινης ανάπτυξης της πόλης. Το vertical forest εξαπλώνει την βιοποικιλότητα μέσα στην πόλη, δημιουργώντας ένα οικοσύστημα το οποίο είναι πιο ελκυστικό, όπου τα όντα της πόλης κατοικούν αυθόρμητα και παρέχουν ένα κοινό οικολογικό περιβάλλον. Για το vertical forest, η αρχιτεκτονική από μόνη της είναι δευτερεύουσα στην χλωρίδα και την πανίδα, επιστρέφοντας στην ουσία της με την διατήρηση της βιοποικιλότητας. Το Vertical Forest είναι ένα ζωντανό οικοσύστημα που καταγράφει τα αρχεία της πόλης, αλλάζοντας το τοπίο με τις εποχές, μαρτυρώντας την αργή και συνεχόμενης ανάπτυξη ενός πλούσιου οικοσυστήματος στην καρδιά της πόλης. Εγκαταλείποντας την απόλυτη κυριαρχία του ανθρώπου ως φορέα για την συμβίωση του ανθρώπου με την χλωρίδα και την πανίδα, το vertical forest εμπεριέχει τα χαρακτηριστικά της βιοποικίλης αρχιτεκτονικής, ενώ χτίζει μία νέα ηθική και πολιτιστική ιδεολογία της ανθρώπινης παρουσίας στον φυσικό κόσμο, με το φυσικό περιβάλλον ως ένα μέρος της πρωτότυπης σύνθεσης της αρχιτεκτονικής.

 

4.   Δομική ανάλυση της αρχιτεκτονικής στο Vertical Forest

        To Vertical Forest θεωρεί την συνολική πρόσοψη του κτιρίου και την μερική διαμοναδική πρόσοψη κάθε μονάδας σε έναν ολοκληρωμένο τρόπο υπό όρους λειτουργικής σύνθεσης, μορφολογικών απαιτήσεων και τεχνικών προδιαγραφών. Μία προσέγγιση  υπερτιθέμενης προσέγγισης στην δομή του κτιρίου, η οποία ενοποιεί τα διαμερίσματα στον κήπο, έχει κάποιες ομοιότητες με τις Villa Apartments, σχεδιασμένη από τον Le Corbusier το 1922, αλλά διαφέρει στο ότι οι Villa Apartments συλλήφθηκαν πειραματικά και η εστίαση τους ήταν στην ίδια την αρχιτεκτονική μορφή από ότι στα φυτά (Difford 2009). Σε έναν βαθμό, τα Vertical Forest μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως μια αντι-αστική εξάπλωση, καθώς οι πολυκατοικίες στο Vertical Forest βασίζονται σε έναν αριθμό διαφορετικών συστημάτων που διατηρούν μια συνεχή αλληλεπίδραση μεταξύ τους και βρίσκονται σε ένα δυναμικό και μεταβαλλόμενο περιβάλλον, με την προσθήκη του οικολογικού και φυσικού περιβάλλοντος το οποίο κάνει κάθε σύστημα να συνδέεται στενά και πολύπλοκα μεταξύ τους. Το Vertical Forest είναι εξοπλισμένο με επιστημονικά βιώσιμες ενεργειακές συσκευές, συμπεριλαμβανομένων ανεμογεννήτριες στην οροφή, φωτοβολταϊκά πάνελ στην οροφή και στην πρόσοψη, και ηλιακούς συλλέκτες για παραγωγή θερμότητας, δημιουργώντας μια φυσική οικολογία στο πολυώροφο κτίριο χρησιμοποιώντας ανανεώσιμες πηγές. Η αλληλεπίδραση μεταξύ της ορυκτής επιφανειακής στρώσης και της βλάστησης στα κτιριακά υλικά του Vertical Forest προσφέρει περαιτέρω δυνατότητες για αρχιτεκτονικού σχεδιασμού φόρμες και υλικά για την δημιουργία μία ισχυρής φόρμας αντικτύπου, και η σκιά και η προστασία που δημιουργούνται από τα φυτεμένα φυτά σε κάθε επίπεδο μπορούν να μειώσουν σημαντικά την κατανάλωση ενέργειας που παράγεται από το σύστημα. Από μία αρχιτεκτονική ανάλυση, το μπαλκόνι είναι ένα από τα πιο ξεχωριστά σχεδιαστικά στοιχεία του Vertical Forest. Η ολοκληρωμένη φύτευση του μπαλκονιού παρέχει χώρο για την μικρο-οικολογία, επεκτείνοντας των χώρο για ανθρώπινη δραστηριότητα και αλληλεπίδραση με την οικολογία. Το σχέδιο σχεδίασης κλιμακωτών μπαλκονιών επιτρέπει σε κάθε μπαλκόνι να διατηρήσει μια διαφορετική μορφή και γραμμική παράταξη κατά μήκος της πρόσοψης, δημιουργώντας ένα ύψος του χώρου ανάμεσα στα μπαλκόνια, εκφράζοντας την αισθητική της μορφής της πρόσοψης καθώς αντανακλά την αίσθηση του ορίου μεταξύ τους.

        Όσο αφορά το ίδιο το Vertical Forest κτίριο, είναι μια έκφραση αβεβαιότητας της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής χρησιμοποιώντας την βλάστηση ως γλώσσα σχεδιασμού για την έκφραση της εσωτερικής δομής και των αρχιτεκτονικών φιλοδοξιών του κτιρίου. Αυτό από μόνο του χρησιμοποιεί την γλώσσα της αφάνειας για να πυροδοτήσεις την ανάπτυξη και την αναπαραγωγή της χλωρίδας και τη πανίδας. Το μπαλκόνι από μία αρχιτεκτονική άποψη είναι το πιο σημαντικό στοιχείο στην Vertical Forest. Ενσωματωμένο με γλάστρες, το μπαλκόνι με τα φυτά του προσφέρει το ιδανικό περιβάλλον μικρο-οικολογικής παραγωγής. Τα μπαλκόνια επίσης δημιουργούν μία επέκταση των εσωτερικών χώρων διαβίωσης, θολώνοντας τα όρια ανάμεσα τους και παρέχοντας χώρους για ανθρώπους, ζώα και επαφή με τα φυτά.

5.  Διεπιστημονική και Βιώσιμη Εξερεύνηση στο Vertical Forest

         Κατά την διάρκεια της κατασκευής του Vertical Forest, η επιστημονική και ασφαλής διασφάλιση του έργου ήταν ιδιαίτερα σημαντική. Οι διαφορετικές μορφές δομής και σχεδιασμού συστημάτων ενοποιούνται στο Vertical Forest, όπου η επιτυχία συνίσταται σε μία  σταθερή και εξαιρετική διεπιστημονική ομάδα. Μία ομάδα από ολοκληρωμένα Vertical Forest, είναι μέρος ενός συγκροτήματος 25 κτιρίων με πιστοποίηση LEED (Giacomello, 2015), η πιο σημαντική διεθνής πιστοποίηση για ενεργειακό και περιβαλλοντικό σχεδιασμό και εφαρμογή (Kubba, 2010). Το σύστημα στάγδην άρδευσης, για παράδειγμα, είναι ένα σύστημα ακριβούς άρδευσης με σταγόνες που ελέγχεται εξ αποστάσεως από ηλεκτρονικό εξοπλισμό σύμφωνα με τις πραγματικές ανάγκες κάθε μεμονωμένου φυτού, την κατανομή του, τις πραγματικές συνθήκες φωτισμού και τις απαιτήσεις του ύψους ανάπτυξής τους. Το άλλο νερό ανακυκλώνεται και το σύστημα παροχής νερού μπορεί να ενεργοποιηθεί και να απενεργοποιηθεί ευέλικτα σύμφωνα με τα δεδομένα. Όσον αφορά τις δομικές δοκιμές, ο δομικός σχεδιασμός του «Vertical Forest» είναι απαραίτητος για να αποδειχθεί η σκοπιμότητα της ιδέας του «Vertical Forest». Τα ακραία γεωμετρικά και κλιμακωτικά χαρακτηριστικά των φυτών εντός του ανεκτού εύρους πρέπει να ληφθούν υπόψη (Woodman, 2015).

    

     Πως να προστατεύσεις την ζωή των δένδρων από τις προσωπικές επιλογές των ιδιοκτητών των σπιτιών που την θέτουν σε κίνδυνο. Τα κριτήρια ενεργειακής βιωσιμότητας είναι μόνο ένα μέρος των βασικών αρχών των Vertical Forest, ακολουθούμενα από την ανάγκη να ληφθεί υπόψη η βιοποικιλότητα, συμπεριλαμβανόμενο το έδαφος για βλάστηση. Η σύνθεση του εδάφους πρέπει να λαμβάνει υπόψη το βάρος των γλαστρών φύτευσης κα των τμημάτων του μπαλκονιού και δεύτερον να βρεθεί μία λύση ελαχιστοποίησης του φορτίου για να διασφαλιστεί η ασφάλεια της φύτευσης της βλάστησης και το φέρον φορτίο του κτιρίου. Το έδαφος είναι επομένως ένα μείγμα οργανικών και ανόργανων ουσιών, το οποίο είναι ελαφρύ και στραγγίζει καλά και έχει υψηλή περιεκτικότητα σε θρεπτικά συστατικά για να εξασφαλίσει την καλύτερη λύση ανάπτυξης για τη βλάστηση. Εκτός από αυτό, πρέπει να ληφθούν  υπόψη οι αεροσήραγγες, τόσο για την επίπτωση στη βλάστηση όσο και για την αυξημένη φέρουσα ικανότητα του ίδιου του κτιρίου λόγω των δυνάμεων που θα ασκηθούν σε αυτό. Υπάρχουν επίσης διαφορετικά μικροκλίματα ανάμεσα σε κάθε διαφορετικό κλίμα και διαφορές στη δράση της βλάστησης σε διαφορετικούς χώρους, η οποία φιλτράρει τη σκόνη, μειώνει τον θόρυβο και παράγει άφθονο οξυγόνο και υγρασία. Το Vertical Forest έχει αναπτύξει μία συγκεντρωτική «έξυπνη, ασφαλή και επιστημονική» εγκατάσταση με μία διεπιστημονική ομάδα ελίτ επαγγελματιών.

 

 

6.  «Μεταμοντέρνα» σκέψη στο Vertical Forest

 

        Στις πρώιμες κοινωνίες, η ανθρώπινη ζωή ήταν στενά συνδεδεμένη με την φύση με έναν προ-μοντέρνο τρόπο, με μια σταθερή σχέση με την φύση και μια εξάρτηση στον αγνό κύκλο της φυσικής οικολογίας, έναν παραδοσιακό και σταθερό τρόπο ζωής, όπως οι οικισμοί των Ανεσάζη (Anne Kerr, 2015). Μέσα στην κοινονικόπολιτιστική διαδικασία “προόδου” η αρχιτεκτονική προσέγγιση και η μορφή των κτιρίων έχει επίσης επηρεαστεί και υπάρχει ακόμη μία συνεχής ανταλλαγή και επαφή μεταξύ αρχιτεκτονικής και φύσης , η οποία είναι εμπνευσμένη από τον ορισμό της κοινωνίας για την φύση και της αλλαγές στην αρχιτεκτονική μορφή και τα πρότυπα οικισμού. Μεταξύ άλλων, αυτό περιλαμβάνει τη διαδικασία της αστικοποίησης και τα σημερινά περιβαλλοντικά και οικολογικά ζητήματα. Οι σχέσεις είναι περίπλοκες και ρευστές (Macy, 2003). Σε μια εποχή όπου η ανθρωπότητα επιθυμεί να διεκδικήσει τη φύση ως έμπνευση και υλικό για περισσότερες δυνατότητες διαμόρφωσης της αρχιτεκτονικής, η αστικοποίηση έχει φέρει βιομηχανικά υλικά για να αντικαταστήσουν τα παραδοσιακά γρασίδια, και η κοινωνία συνεχίζει να εξελίσσεται, με την αρχική λειτουργία προστασίας της αρχιτεκτονικής να μετατρέπεται σε κληρονομιά,, ανάπτυξη και σφυρηλάτηση νέων κόσμων, με την αρχιτεκτονική να κληρονομεί το προ-μοντέρνο, να τροποποιεί τη σύγχρονη αστική διαδικασία και να προβλέπει την μεταμοντέρνα. Η αρχιτεκτονική είναι αδιαχώριστη από την οικολογία, λαμβάνοντας την ως έμπνευση για την πρόοδο και την εξερεύνηση με βάση τη συμβατότητα της με τους νόμους της φύσης. Η βιονική έμπνευση της αρχιτεκτονικής για τον φυσικό κόσμο δεν είναι μόνο αισθητικά ουσιαστική αλλά επίσης μία πνευματική επιδίωξη.

 

 

7.  Μη-ανθρωποκεντρισμός ενσωματωμένος στο  Vertical Forest

 

        Το Vertical Forest αναδομεί μία νέα σχέση ανάμεσα στους ανθρώπους και στη φύση, καθιερώνοντας μία οικολογική κοσμοθεωρία, ενώ πειραματίζεται με την ανάπτυξη οικολογικών και πράσινων αρχιτεκτονικών εννοιών, οι οποίες έχουν γίνει γνωστές ως Οικολογικός Μεταμοντερνισμός. Από την προηγούμενη εξάρτηση από τις μη ανανεώσιμες πηγές έως την ορθολογική χρήση της ανανεώσιμης ενέργειας, η έννοια της αρχιτεκτονικής επίσης έχει υπόψη τη χρήση των φυσικών πόρων. Μερικοί μελετητές υποστηρίζουν ότι το Vertical Forest έχει τις ρίζες του σε μία περιβαλλοντική ηθική, μη ανθρωποκεντρική. Στο κατακόρυφο δάσος, η προηγούμενη προοπτική της αρχής και της σκέψης με όρους ανθρώπινων συμφερόντων αλλάζει για να αντιμετωπίζεται κάθε ζωντανό ον ισότιμα, όχι μόνο λαμβάνοντας υπόψη τα συμφέροντα των ανθρώπων (Gansmo Jakobsen, 2017), αλλά για να αντιμετωπίζεται η αρχιτεκτονική ως ένα κομμάτι του σπιτιού που μοιράζονται όλοι οι άνθρωποι και άλλα φυτά και ζώα, και για ην οικοδόμηση περισσότερων vertical forest με την υπέρθεση και την αναπαραγωγή τους, έτσι ώστε σε αυτή την περίπτωση τα φυτά και τα ζώα να μπορούν να διατηρήσουν τη βιοποικιλότητα, οι άνθρωποι μοιράζονται των χώρο διαβίωσης με φυτά και ζώα, περιορίζοντας έτσι την υπερβολική ανθρώπινη παρείσφρηση στη φύση. Εδώ ο μη ανθρωποκεντρισμός είναι μία αλλαγή από την ιδέα ότι οι άνθρωποι είναι το κέντρο, όχι πλέον ως ξεχωριστός παράγοντας που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη, αλλά σε μία μεγαλύτερη σχέση με το καθένα, είναι το ζήτημα της ανθρώπινης-οικολογικής σχέσης (Valera, 2019).

        Στο πεδίο της αρχιτεκτονικής, η βαθιά οικολογία υποστηρίζει ότι η κοινωνία χρειάζεται μια αλλαγή στη συνείδηση, η οποία συνεπάγεται την εύρεση μίας ισορροπίας μεταξύ ανθρώπων και φύσης έτσι ώστε οι άνθρωποι να μην εξαρτώνται πλέον υπερβολικά στην νεωτερικότητα (Valera, 2019). Σημαντική εκδήλωση του μη ανθρωποκεντρισμού είναι η βιοποικιλότητα, η οποία εξισορροπεί την ποσοτική σχέση και την κατάσταση μεταξύ ανθρώπων, φυτών και ζώων, καθώς η βιοποικιλότητα δίνει έμφαση στην ιδιαίτερη σημασία κάθε είδους και την αναζήτηση μίας ισορροπημένης, συμβιωτικής σχέσης ανθρώπου και οικολογίας στον φυσικό κόσμο. Όλο και περισσότερο, οι αρχιτέκτονες αναπτύσσουν μία μη ανθρωποκεντρική σκέψη, εισάγοντας την εξερεύνηση της σχέσης μεταξύ ανθρώπων και έμβιων όντων σε νέες μορφές αρχιτεκτονικής εξερεύνησης, ενώ έχει διαπιστωθεί ότι δεν είναι αρκεί να ληφθούν υπόψη τα κατοχυρωμένα συμφέροντα των ανθρώπων, αλλά ότι οι άνθρωποι χρειάζεται να επεκτείνουν τις αξίες τους σε μία ευρύτερη σφαίρα, η οποία θα πηγάζει από μία νέα ηθική προοπτική που θα συνδέσει από την αστικοποίηση μέχρι τη μη- ανθρώπινη δικαιοσύνη.

 

8.  Από το «Vertical Forest» στην πόλη δάσος.

 

        Καθώς τα περιβαλλοντικά προβλήματα της αστικοποίησης γίνονται ολοένα και πιο σοβαρά, υπάρχουν ισχυρισμοί ότι τα πολυώροφα κτίρια μπορούν να επιτύχουν λύσεις ουδέτερες από άνθρακα στον χωρικό μετασχηματισμό (Zuo, 2012). Καθώς η αστικοποίηση κάνει κάθε ίντσα των πόρων γης να γίνεται πολύτιμη, περισσότεροι αρχιτέκτονες σκέφτονται να σχεδιάσουν κτίρια με επαρκή πυκνότητα σε μια προσπάθεια να αλλάξουν την προηγούμενη οριζόντια επέκταση στο επίπεδο του εδάφους και αντ' αυτού να εξετάσουν το χώρο στον ουρανό για απαντήσεις. Η προσγείωση του vertical forest περισσότερη εμπιστοσύνη και καθοδήγηση σχετικά με τη σκοπιμότητα της ιδέας του ουράνιου χώρου. Αν κάποιος δημιουργούσε μια «δασική πόλη» σε παγκόσμια κλίμακα, αυτό θα ήταν δύσκολο να εφαρμοστεί σε μεγάλη κλίμακα λόγω της μη αναστρέψιμης διαδικασίας αστικοποίησης σε πολλές περιοχές, για παράδειγμα. Το vertical forest είναι ένα αναπαραγόμενο μοντέλο που μπορεί να παρέχει τη βάση για μια σειρά αλληλένδετων συμπεριφορών. Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί ως πρότυπο για τη μετατροπή διαφορετικών τύπων κτιρίων στο δημόσιο χώρο, εμπορικά και οικιστικά, παρέχοντας αξία και νόημα σε αυτά. Σε διάφορα συγκεκριμένα πλαίσια, τα κτίρια θα παρουσιάζουν διαφορετικές λειτουργίες, κύκλους και νοήματα, φέρνοντας την οικολογία και τη σκέψη για τη σχέση μεταξύ ανθρώπων και οικολογίας στον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό (Giacomello, 2015), που είναι μια εξαιρετική αρχή για το μεταμοντέρνο. Στη συνέχεια, ο Stefano Boeri και οι συνεργάτες του έκαναν το έργο του Vertical Forest σε όλο τον κόσμο, επεκτείνοντας το Vertical Forest στην πόλη δάσος, μια άθροιση και μια εξέλιξη. Η «Δασική Πόλη» θα είναι ένας συνδυασμός συστημάτων Vertical Forest, διαμορφώνοντας ένα ολοκληρωμένο και σύνθετο οικοσύστημα που θα συνδυάσει βιωσιμότητα, βιοποικιλότητα, αστική καινοτομία και ανάπτυξη, κοινωνικές και πολιτιστικές αξίες σε μια ζωντανή πόλη, εφαρμόζοντας αυτή την ωφέλιμη ισορροπία σε όλους τους τομείς της καθημερινής ζωής, δημιουργώντας Νέες αξίες.

 

 

9.  Διαλεκτική σκέψη για τα Vertical Forest και τις προθέσεις των «δασών».

 

            Από αρχιτεκτονικής άποψης, το κατακόρυφο δάσος αποτελεί σε κάποιο βαθμό κίνδυνο για την ασφάλεια, το πιο αμφισβητήσιμο από τα οποία είναι τα δέντρα. Σε αντίθεση με τα παραδοσιακά οικοδομικά υλικά, τα δέντρα έχουν σταθερές φυσικές ιδιότητες και θα συνεχίσουν να αναπτύσσονται μετά τη φύτευση στο έδαφος, ειδικά στην περίπτωση μεγάλων δέντρων σε ένα Vertical Forest. Το δεύτερο είναι ότι η μετέπειτα συντήρηση ευφυούς εξοπλισμού, όπως τα έξυπνα συστήματα άρδευσης με σταγόνες, θα είναι ένα τεράστιο κόστος. Το τακτικό κλάδεμα και η συντήρηση της βλάστησης γίνεται ένα διαρκές κόστος κατασκευής. Το υψηλό κόστος και τα τέλη συντήρησης καθιστούν το «vertical forest» δύσκολο να αναπαραχθεί σε μεγάλη κλίμακα και χρησιμοποιείται κυρίως ως πιλοτικό έργο. Η αρχιτεκτονική υπηρέτησε ιστορικά τη δύναμη και τον πλούτο(Arnold, 2002) και η ιδέα ενός «κήπου στον ουρανό», όπως φαίνεται στους κήπους του ουρανού της Βαβυλωνίας, έχει γίνει αντιληπτή, και ένα τα vertical forest έχουν γίνει κατά κάποιο τρόπο μια υπηρεσία για την υψηλότερη τάξη. Επιπλέον, οι λέξεις «πράσινο» και «βιώσιμο» γίνονται το νέο λεξιλόγιο της καταναλωτικής αγοράς, με τα μοναδικά αισθητικά σχήματα, τους σπάνιους πόρους και τα συναρπαστικά «διαφημιστικά σλόγκαν» να έχουν γίνει ένα νέο είδος καταναλωτισμού (Akhtar, 2021).

 

 

  Συμπεράσματα

     

            Το Vertical Forest δεν είναι μόνο κατασκευή, αλλά και μανιφέστο. Οι αρχιτέκτονες του Boeri Studio συγκεντρώθηκαν για να δημιουργήσουν ένα «Vertical Forest Μανιφέστο», το οποίο εξηγεί τη σημασία του Vertical Forest για την πόλη, δίνοντας έμφαση στην ιδέα της νέας αρχιτεκτονικής, της βιώσιμης διαβίωσης και της οικολογικής ποικιλομορφίας. Σε αντίθεση με μια σειρά ιταλικών αρχιτεκτονικών κινημάτων όπως το Super studio τον περασμένο αιώνα, το Vertical Forest πέτυχε να φέρει στο έδαφος περισσότερες πειραματικές ιδέες και σταδιακά μετακινήθηκε από το «Vertical Forest» στη «δασική πόλη», χρησιμοποιώντας νέες βιώσιμες ιδέες, προηγμένη διεπιστημονική σκέψη και σχεδιασμό, και η βιοποικιλότητα χρησιμοποιείται ως τρόπος βελτίωσης του περιβάλλοντος και της ισορροπίας μεταξύ των συστημάτων. Αν και περισσότερες λεπτομέρειες του vertical forest θα πρέπει να δοκιμαστούν για να αποδειχθεί η σκοπιμότητα και η ασφάλειά του, το vertical forest έχει γίνει αναφορά για μια νέα βιοπρόσοψη για κτίρια υψηλής πόλης, που θα είναι μια νέα προσδοκία για το μεταμοντέρνο και μια τολμηρή εξερεύνηση των δημιουργικών ιδεών των αρχιτεκτόνων σχετικά με τη σχέση μεταξύ ανθρώπινων και οικολογικών μοντέλων.

ΠΗΓΗ:Analysis of the Vertical Forest of Milan in Terms of High‐Rise Architecture and Biodiversity

Yiqi Liu *Beijing Jiaotong University (BJTU) Faculty of Architecture and Art, Weihai 264200, China

 Μεταφραση: Δήμητρα Μέξη

 

Μπορεί ένας ζωντανός τοίχος να προσφέρει πραγματικά περιβαλλοντικά οφέλη;

Μπορεί ένας ζωντανός τοίχος να προσφέρει πραγματικά περιβαλλοντικά οφέλη;

        Οι ζωντανοί τοίχοι ξεφυτρώνουν στις πόλεις μας, συχνά σε πολυτελή ξενοδοχεία, συγκροτήματα γραφείων και μεγάλα καταστήματα.

        Τα οφέλη τους περιλαμβάνουν την αύξηση της βιοποικιλότητας της άγριας ζωής και τη βελτίωση της ποιότητας του αέρα.

        Το Συμβούλιο Πράσινων Κτιρίων του Ηνωμένου Βασιλείου ζήτησε όλα τα νέα κτίρια και οι υποδομές να περιλαμβάνουν λύσεις που βασίζονται στη φύση έως το 2030, καθώς οι πόλεις μας θερμαίνονται, και τα συστήματα ζωντανών τοίχων μπορούν να αποτελέσουν μέρος αυτού του οράματος.

        Ωστόσο, οι επικριτές τους κατηγορούν ότι είναι "πράσινο ξεπλύματα της αγοράς" λόγω των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα που δημιουργούνται κατά την κατασκευή τους, συνήθως από χάλυβα και σκυρόδεμα, τις οποίες τα οφέλη τους δεν μπορούν να εξουδετερώσουν.

Ας ρίξουμε μια πιο προσεκτική ματιά στους ζωντανούς τοίχους

Τι είναι ένας ζωντανός τοίχος;

        Μετά την ανάπτυξη των πράσινων στεγών τη δεκαετία του 2000, οι ζωντανοί τοίχοι εμφανίστηκαν για πρώτη φορά στη Γαλλία τη δεκαετία του 2000 και εξαπλώθηκαν σε όλη την Ευρώπη. Τα συστήματα ζωντανού τοίχου επιτρέπουν την κάθετη φύτευση τοίχων με θάμνους, λουλούδια και αγροστώδη  σε χώμα ή με τη χρήση υδροπονικού συστήματος για τη διατήρηση του νερού: χρειάζονται επίσης υλικά και ανθρώπινο δυναμικό για τη συντήρησή τους. Ενώ επαινούνται για την αύξηση της βιοποικιλότητας, το περιβαλλοντικό αποτύπωμα ενός ζωντανού τοίχου εξαρτάται από παράγοντες όπως η εγκατάστασή του όσον αφορά τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα, η ποσότητα του απαιτούμενου νερού και το σύστημα στάγδην άρδευσης που χρησιμοποιείται.

        Ένας ζωντανός τοίχος μπορεί να περιέχει φυτά  με εντονη αναπτυξη φυλλωματος , αναρριχώμενα φυτά, πολυετή ποώδη και ανθοφόρα φυτά ή ένα μείγμα όλων αυτών. Είναι σημαντικό να επιλέξετε σωστά τα φυτά που ταιριάζουν στο επιλεγμένο σύστημα ζωντανού τοίχου, καθώς αυτός είναι ο καλύτερος τρόπος για να εξασφαλίσετε υγιή φυτά.

 

Τα οφέλη ενός ζωντανού τοίχου

        Εκτός από τη βοήθεια στη βιοποικιλότητα, ένας ζωντανός τοίχος μπορεί:

·                 Απορροφά θερμότητα και ψύχει τον αέρα γύρω του, μειώνοντας τις θερμοκρασίες στις πόλεις. Ένας πράσινος τοίχος μπορεί να είναι έως και 32 βαθμούς ψυχρότερος από έναν συμβατικό τοίχο και να μειώσει τη θερμοκρασία του αέρα γύρω του έως και 4%.

·                     Βοηθήστε τα οικοσυστήματα να είναι ανθεκτικά στην κλιματική αλλαγή. Ένα δέντρο απορροφά περίπου 5,5 κιλά διοξειδίου του άνθρακα ετησίως και 1 m2 ενός πράσινου τοίχου μπορεί να απορροφήσει έως και 2 κιλά ετησίως.

·                     Συμβάλλουν στη μείωση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης με την απομάκρυνση των τοξινών από τον αέρα, όπως το διοξείδιο του αζώτου.

·                 Μείωση του θορύβου στο εσωτερικό ενός κτιρίου.

·         Συμβάλλουν στη μείωση των πλημμυρών απορροφώντας το νερό της βροχής.

·                 Προσθέστε πράσινο μέσω ενός κατακόρυφου κήπου αντί να χρησιμοποιείτε πολύτιμο οριζόντιο χώρο κτιρίων σε μια πόλη για  αισθητικό εξωραϊσμό.

·                Προσθέστε χαρακτήρα και να είναι αισθητικά ευχάριστο. Φέρνοντας την φύση σε ένα αστικό τοπίο, ένας πράσινος τοίχος παρέχει εμπλουτισμένο χώρο πρασίνου, δίνοντας μια αίσθηση ευεξίας που μπορεί να ωφελήσει την ψυχική μας υγεία.

·         Αύξηση της επισκεψιμότητας καθιστώντας τις εμπορικές περιοχές πιο ελκυστικές.

·                Δώστε στις εταιρείες που τα εγκαθιστούν την ευκαιρία να ενισχύσουν τα πράσινα διαπιστευτήριά τους στους πελάτες τους διότι είναι κινήσεις που αποδίδουν όχι μονο σε αυτές αλλα σε όλο το κοινωνικό σύνολο .

Κριτική των συστημάτων ζωντανού τοίχου

·                 Για να διατηρηθούν σε καλή κατάσταση μπορεί να χρειάζονται υψηλή συντήρηση, γεγονός που τα καθιστά λιγότερο βιώσιμα από μια πράσινη στέγη.

·                     Κατηγορούνται ότι είναι "περισσότερο στυλ παρά ουσία" και ότι δεν προσφέρουν πραγματικά οφέλη όταν λαμβάνονται με ακρίβεια υπόψη το κόστος κατασκευής και οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα, γεγονός που οδηγεί σε ισχυρισμούς περί "πράσινου ξεπλύματος της αγοράς".

·                     Ένας ζωντανός τοίχος είναι πολύ περιποιημένος - ένας ατημέλητος πράσινος τοίχος που συντηρείται με ελάχιστη προσπάθεια θα προσελκύσει περισσότερη άγρια ζωή από ό,τι ένας όμορφα συντηρημένος.

·                     Το γεγονός ότι μαυρίζουν και ξεραίνονται το χειμώνααν έχουμε παγετό  αποτελεί αισθητικό πρόβλημα για ορισμένους ανθρώπους που βρίσκουν την εμφάνισή τους ακατάστατη, αλλά παρέχουν βιότοπο όλες τις εποχές του χρόνου.

Η καλή υγεία των φυτών αποδεικνύεται σε αυτόν τον καλά εδραιωμένο, ζωντανό κάθετο κήπο.

 

Παραδείγματα ζωντανών τοίχων

        Εξειδικευμένες εταιρείες  όπως η Scotscape εγκαθιστά ζωντανούς τοίχους από το 2008 με στόχο τη δημιουργία διαδρόμων βιοποικιλότητας για τη σύνδεση των εσωτερικών πόλεων με την ύπαιθρο και δηλώνει ότι η εισαγωγή βιώσιμης φύτευσης στα σωστά σημεία δημιουργεί οικοσυστήματα που ενθαρρύνουν τη βιοποικιλότητα. Οι πράσινοι τοίχοι τους χρησιμοποιούν έξυπνη τεχνολογία και είναι εύκαμπτοι και ελαφροί για να στηρίζουν ώριμα φυτά και δέντρα που μπορούν να παγιδεύσουν αυξημένες ποσότητες σωματιδίων από τον αέρα. Χρησιμοποιούν ενδημικά είδη φυτών, που προσελκύουν μελλισσες καθώς προσφέρουν ενδιαιτήματα για  έντομα και πουλιά.

            Η Scotscape σχεδίασε και εγκατέστησε δύο πράσινους τοίχους για το Πανεπιστήμιο του Πλίμουθ, ο μεγαλύτερος από τους οποίους περιβάλλει την είσοδο του κτιρίου Sustainability Hub. Έρευνα του πανεπιστημίου το 2021 διαπίστωσε ότι ένας ζωντανός τοίχος μπορεί να μειώσει τις απώλειες θερμότητας από τα κτίρια κατά πάνω από 30%, γεγονός που πιστεύουν ότι θα μπορούσε να βοηθήσει το Ηνωμένο Βασίλειο να επιτύχει τις δεσμεύσεις του για μηδενικό καθαρό ισοζύγιο.

Ένας ζωντανός τοίχος στο Πανεπιστήμιο του Πλύμουθ.

 

        Μια άλλη εταιρεία σχεδίασε ένα μοντέλο για να ελαχιστοποιήσει το περιβαλλοντικό της αποτύπωμα, το κόστος και τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα. Οι πράσινοι τοίχοι που δημιουργούνται από την Vertical Meadow έχουν σχεδιαστεί για εργοτάξια, σκαλωσιές και προσόψεις κτιρίων. Στόχος τους είναι να αποτελούν περιουσιακά στοιχεία της κοινότητας, προσφέροντας οπτική προστασία και μειώνοντας τη σκόνη και τον θόρυβο, ενώ παράλληλα προωθούν το εμπορικό σήμα του πελάτη.

         Αυτό το προσωρινό μοντέλο καλυψης των τοίχων με φυτικό υλικό  προβλέπει την επιτόπια ανάπτυξη φυτών από σπόρους, καθιστώντας το σύστημα ελαφρύτερο, λεπτότερο, πιο οικονομικό και ευκολότερο στη συντήρηση. Παραδίδεται στο χώρο, συνδέεται με ένα σύστημα άρδευσης, Wi-Fi και ρεύμα και στη συνέχεια ενεργοποιείται για να ξεκινήσει η διαδικασία βλάστησης. Στη συνέχεια, η υγεία των φυτών παρακολουθείται με εφαρμογές συντήρησης και επιθεωρήσεις, χρειάζεται αναπλήρωση των θρεπτικών στοιχείων και ένα ή δύο μηνιαία κοψίματα. Το σύστημα αυτό έχει εγκριθεί από τα Wildlife Trusts και το Buglife (το Invertebrate Conservation Trust).

Ένας  πράσινος τοίχος που εγκαταστάθηκε από την Vertical Meadow στο St Marks, North Audley Street, Λονδίνο.

 

 

 

Προβλήματα με την υιοθέτηση των πράσινων τοίχων

   Ένα ζήτημα είναι η αντιληπτή έλλειψη απόδοσης της επένδυσης. Ωστόσο, όπως αναφέρεται σε έκθεση του Συμβουλίου Πράσινων Κτιρίων του Ηνωμένου Βασιλείου (UKGBC), οι πράσινες υποδομές, όπως ένας ζωντανός τοίχος, μπορούν να αποφέρουν πολλά οφέλη για τις επιχειρήσεις, το περιβάλλον και την κοινωνία. Παράλληλα με τη συμβολή τους στον μετριασμό των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής, των πλημμυρών και της υπερθέρμανσης των κτιρίων, σε ορισμένες περιπτώσεις μπορούν να βοηθήσουν στην επίτευξη της πολεοδομικής άδειας όταν η τοπική αρχή έχει πράσινη ατζέντα.

    Ο Kai Liebetanz, ανώτερος σύμβουλος βιωσιμότητας στο UKGBC, δήλωσε ότι οι πράσινοι τοίχοι είναι πολύτιμοι, υπό την προϋπόθεση ότι υπάρχουν επαρκείς διαδικασίες συντήρησης, σαφώς κατανεμημένες ευθύνες,  & βιώσιμο κόστος.

Σχολίασε:

        Οι τοίχοι θα πρέπει ιδανικά να βελτιστοποιούνται για τη βιοποικιλότητα, και κατά προτίμηση να χρησιμοποιούν αυτοφυή βλάστηση. Οι πράσινοι/ζωντανοί τοίχοι μπορούν να συμβάλουν στη βιοποικιλότητα, στη βελτίωση της ποιότητας του αέρα και σε μια σειρά άλλων πλεονεκτημάτων που διευκρινίζονται στην έκθεσή μας, Η αξία των λύσεων που βασίζονται στην αστική φύση. Τα κυριότερα μειονεκτήματα αφορούν τη συντήρηση, η οποία μπορεί να είναι δαπανηρή ή πολύπλοκη και πρέπει να λαμβάνεται υπόψη σε κάθε πρόταση.

    Αναμένουμε ότι θα συνεχίσουν να εφαρμόζονται σε όλο το δομημένο περιβάλλον, ιδίως σε νέες αναπτύξεις, καθώς μπορούν να βοηθήσουν στην τήρηση των νέων κανονισμών για το καθαρό κέρδος βιοποικιλότητας. Ελπίζουμε επίσης σε ευρύτερη αποδοχή των έργων αναβάθμισης, ώστε να μοιραστούν τα οφέλη ευρύτερα.

 

        Η έκθεση του UKGBC για το 2020,  υποστήριζει  την πράσινη υποδομή,  & περιλάμβανε ανάλυση δύο περιοχών όπου είχαν εγκατασταθεί ζωντανοί τοίχοι. Η πρώτη, στο Λονδίνο, που ονομάζεται Wild West End project, έχει κατασκευαστεί από τους μεγαλύτερους ιδιοκτήτες ακινήτων της περιοχής που συνεργάζονται για να βελτιώσουν τις πράσινες υποδομές και να εμπνεύσουν άλλους να κάνουν το ίδιο. Έχουν κοινό όραμα να ενισχύσουν τη βιοποικιλότητα και την οικολογική συνδεσιμότητα, να μειώσουν την ατμοσφαιρική ρύπανση και να συμβάλουν στην ευημερία των κατοίκων, των εργαζομένων και των επισκεπτών.

        Το έργο βρίσκεται σε εξέλιξη και ο βασικός του στόχος είναι να δημιουργήσει πράσινα σκαλοπάτια μεταξύ των περιοχών του υπάρχοντος πάρκου, μέσω της παροχής πράσινων στεγών, ζωντανών τοίχων, γλάστρες, δέντρα δρόμου και ανθοδοχεία, παρέχοντας φιλόξενους χώρους για είδη που κάποτε ήταν κοινά στο Λονδίνο, όπως ο μαύρος κοκκινολαίμης και το σπουργίτι του σπιτιού.

        Στους κατασκευαστές περιλαμβάνονται οι Grosvenor και The Crown Estate, ενώ στους βασικούς συντελεστές περιλαμβάνονται ο τεχνικός εταίρος Arup, η Greater London Authority, το London Wildlife Trust και το Westminster City Council. Πραγματοποιούνται τακτικές συνεδριάσεις για την αξιολόγηση του καθαρού κέρδους του συστήματος. Μια διαπίστωση είναι ότι, ενώ οι πράσινες υποδομές μπορούν να θεωρηθούν ως "ωραίο να έχεις", οι επιχειρήσεις θεωρούν ότι κοστίζουν χρήματα, ενώ δεν δημιουργούν αξία: το έργο αποσκοπεί να αποδείξει ότι η αξία μπορεί να μην είναι σε χρηματική μορφή, αλλά σε περιβαλλοντικά, κοινωνικά και υγειονομικά οφέλη.

Ένας ζωντανός τοίχος στο κατάστημα M&S του Newcastle City Centre.

 

        Μια δεύτερη μελέτη περίπτωσης στην έκθεση επικεντρώθηκε στον ζωντανό τοίχο 167 m2 που σχεδιάστηκε από την ANS Group Global ως μέρος της ανακαίνισης του καταστήματος Marks & Spencer στο Newcastle. Οι στόχοι του ήταν να συμβάλει στη βελτίωση των επιδόσεων βιωσιμότητας του καταστήματος, να αποδείξει τα πράσινα διαπιστευτήριά του στους πελάτες, να είναι εντυπωσιακό και να ενθαρρύνει τη βιοποικιλότητα. Τα φυτά του ζωντανού τοίχου περιλαμβάνουν 16. 000 ενδημικά είδη, όπως θυμάρι, αγριοφράουλες και αγκινάρες. Το σύστημα βασίζεται στο κομπόστ και συλλέγει το νερό της βροχής για τα φυτά, ενώ η επιλογή των φυτών ταιριάζει με το εμπορικό σήμα της M&S. Τα οφέλη της πράσινης υποδομής του περιλαμβάνουν την μειωση του φαινομενου της αστικής νησίδας, την παροχή τροφής και ενδιαιτήματος για πουλιά και έντομα, τη βελτίωση της υγείας και της ευημερίας, ενώ αποτελεί μια εξαιρετική προσθήκη στον κεντρικό δρόμο.

 

Οι προοπτικές για τους ζωντανούς τοίχους

        Φαίνεται ότι θα γίνουν πιο συνηθισμένα στις πόλεις μας, καθώς ο σχεδιασμός των πλαισίων εγκατάστασης φυτεμενων τοιχων γίνεται πιο περιβαλλοντικά βιώσιμος, ξεπερνώντας την κριτική για το "πράσινο πλύσιμο". Διαφορετικά συστήματα έχουν εξελιχθεί ώστε να χρησιμοποιούν το νερό της βροχής, και οι κατασκευαστές προσθέτουν αυτοφυή είδη φυτών και φυτά που παρέχουν νέκταρ, μαζί με ειδικά κουτιά ενδιαιτημάτων εντόμων και κουτιά πουλιών για να βελτιώσουν τη βιοποικιλότητα των προϊόντων τους.

            Ωστόσο, η απόδοση ενός ζωντανού τοίχου εξαρτάται από το σχεδιασμό, τη θέση, το περιβάλλον και το κτίριο στο οποίο έχει εγκατασταθεί. Τα πλεονεκτήματά τους για την εξασφάλιση της πολεοδομικής άδειας μπορεί να γίνουν πιο σημαντικά καθώς οι κατασκευαστές πρέπει να πληρούν τους στόχους για το καθαρό κέρδος βιοποικιλότητας που θα τεθούν σε ισχύ αργότερα φέτος, απαιτώντας από αυτούς να αφήσουν το φυσικό περιβάλλον σε μια μετρήσιμα καλύτερη κατάσταση από ό,τι ήταν πριν από την παρέμβασή τους.

 

        Είναι επίσης πιθανό ότι οι επιχειρήσεις θα αναγνωρίζουν όλο και περισσότερο τα πλεονεκτήματα ενός ζωντανού τοίχου όσον αφορά την αντίληψη των πελατών για το περιβαλλοντικό τους ποτύπωμα - οπότε, περιμένετε να τα δείτε σύντομα να ξεφυτρώνουν σε εξωτερικούς χώρους κοντά σας!

 

μεταφραση: Μαρίνα Πολυζώη

from:https://livingarchitecturemonitor.com/ 

Νέα μελέτη παρέχει μια πρώτη ματιά στην κατανομή των πράσινων στεγών σε όλη τη Νέα Υόρκη.-New Study Provides First Look at Green Roof Distribution Across NYC

 Οι πράσινες στέγες καλύπτουν λιγότερο από το 0,1% των κτιρίων της Νέας Υόρκης, σύμφωνα με μια νέα μελέτη, και περισσότερες από τις μισές από αυτές είναι συγκεντρωμένες σε πιο πλούσιες περιοχές όπως το κέντρο της πόλης και το κέντρο του Μανχάταν. Πηγή: Treglia et al. /Οικολογία και Κοινωνία 202

    Οι φυτεμένες με βλάστηση στέγες - γνωστές ως πράσινες στέγες - μπορούν να βοηθήσουν τις πόλεις να προσαρμοστούν σε ένα μεταβαλλόμενο κλίμα, απορροφώντας τα νερά της βροχής, μειώνοντας τις τοπικές θερμοκρασίες και παρέχοντας μόνωση που μειώνει το κόστος θέρμανσης και ψύξης των εσωτερικών χώρων. Ωστόσο, οι πράσινες στέγες καλύπτουν λιγότερο από το 0,1% του 1 εκατομμυρίου κτιρίων της Νέας Υόρκης, σύμφωνα με μια νέα ανάλυση.

    Το έγγραφο που δημοσιεύθηκε στο Ecology and Society παρέχει το πρώτο ολοκληρωμένο σύνολο δεδομένων για την κατανομή των πράσινων στεγών στη Νέα Υόρκη, καθώς και πληροφορίες σχετικά με τους πιθανούς παράγοντες για το πού βρίσκονται και τι μπορεί να σημαίνει αυτό για τα οφέλη που μπορούν να προσφέρουν. Το σύνολο δεδομένων είναι διαθέσιμο στο κοινό και μπορεί να ενημερώσει για τις αποφάσεις σχετικά με την πολιτική για τις πράσινες στέγες στη Νέα Υόρκη.

    Οι προηγούμενες προσπάθειες για την κατανόηση των θέσεων των πράσινων στεγών σε όλη την πόλη ήταν αποσπασματικές. Χάρη στη συλλογή δεδομένων και τη γεωχωρική αξιολόγηση από τον συν-συγγραφέα Greg Yetman και τους συναδέλφους του Κέντρου για το Διεθνές Δίκτυο Γεωεπιστημονικών Πληροφοριών (CIESIN) στη Σχολή Κλίματος του Κολούμπια, η μελέτη αυτή μπόρεσε να καλύψει τα κενά στα δεδομένα. Η ανάλυση βασίστηκε σε εναέριες και δορυφορικές εικόνες που συλλέχθηκαν το 2016 και βασίστηκε στη μηχανική μάθηση καθώς και στην ανθρώπινη συμβολή για τον εντοπισμό των πράσινων στεγών.

    "Εταιρείες και ιδιοκτήτες κτιρίων έχουν εγκαταστήσει πράσινες στέγες σε μια προσπάθεια να συγκρατήσουν τα όμβρια ύδατα, αλλά δεν υπάρχει κεντρικό μητρώο αυτών των εγκαταστάσεων", δήλωσε ο Yetman. "Ο εντοπισμός των στεγών από εικόνες ήταν ένας ιδανικός τρόπος για να εντοπίσουμε τόσο μεγάλες όσο και μικρές εγκαταστάσεις χωρίς να χρειάζεται να ερευνήσουμε τους ιδιοκτήτες των κτιρίων".

    Το ολοκληρωμένο σύνολο δεδομένων θα βοηθήσει τους υπεύθυνους λήψης αποφάσεων να κατανοήσουν καλύτερα ποιος λαμβάνει τα οφέλη των πράσινων στεγών - τα οποίες, από το 2016, ήταν συγκεντρωμένα σε πιο πλούσιες περιοχές όπως το κέντρο και το κέντρο του Μανχάταν - και να παρακολουθήσουν τις αλλαγές με την πάροδο του χρόνου, δήλωσε ο επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, Mike Treglia, από το The Nature Conservancy.

"Αυτές οι πληροφορίες, καθώς και οι πληροφορίες σχετικά με τους τύπους των κτιρίων στα οποία βλέπουμε πράσινες στέγες, όπως οι δημόσιες έναντι των ιδιωτικών, είναι τελικά ανεκτίμητες για τη συνεργασία με τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής, τους υποστηρικτές και τους ερευνητές για την επέκταση των πράσινων στεγών, ιδίως σε περιοχές όπου είναι περισσότερο αναγκαίες", δήλωσε o Mike Treglia.

Το Brooklyn Grange καλλιεργεί πάνω από 100. 000 κιλά προϊόντων κάθε χρόνο στα 5,6 στρέμματα της φάρμας του. Φωτογραφία: Nick Normal.

 

    Η έκθεση περιλαμβάνει μια έρευνα των πολιτικών για τις πράσινες στέγες σε όλο τον κόσμο, η οποία καταδεικνύει τη σχέση μεταξύ της πολιτικής και της εφαρμογής των πράσινων στεγών. Καθώς η πόλη της Νέας Υόρκης εφαρμόζει πολιτικές όπως οι τοπικοί νόμοι 92 και 94 του 2019 και προσφέρει κίνητρα όπως η μείωση του φόρου ακίνητης περιουσίας που μπορεί να υποστηρίξει την εγκατάσταση περισσότερων πράσινων στεγών, τα δεδομένα σχετικά με την κατανομή τους είναι καθοριστικής σημασίας για την ενημέρωση των μελλοντικών προσπαθειών.

"Αν πρόκειται να επιτύχουμε τους στόχους μας για την προσαρμογή στο κλίμα, τη βιωσιμότητα και την ισότητα, πρέπει να επενδύσουμε περισσότερο στις πράσινες στέγες μας μαζί με άλλους χώρους πρασίνου", δήλωσε ο συν-συγγραφέας Timon McPhearson, καθηγητής αστικής οικολογίας στο New School. "Η ανεκμετάλλευτη ευκαιρία για τη μεταμόρφωση του χώρου των επίπεδων στεγών στη Νέα Υόρκη είναι τεράστια. Η κινητοποίηση των πόρων της πόλης για την επέκταση των πράσινων στεγών, ιδίως σε υποβαθμισμένες γειτονιές, θα μπορούσε να συμβάλει σημαντικά στην ψύξη της πόλης, στη βελτίωση της ανθεκτικότητας των ομβρίων υδάτων και στην παροχή νέων χώρων αναψυχής. "

    Οι ερευνητές συνεργάστηκαν με τα μέλη της Συμμαχίας Ερευνητών Πράσινων Στεγών της Νέας Υόρκης, η οποία συγκλήθηκε από το NYC Audubon, για την ανάπτυξη του συνόλου δεδομένων και τη συγγραφή της δημοσίευσης. Το σύνολο δεδομένων είναι διαθέσιμο στο κοινό και οι μέθοδοι που χρησιμοποιήθηκαν για την ανάπτυξή του, οι οποίες τεκμηριώνονται στο έγγραφο, μπορούν να μεταφερθούν σε άλλες πόλεις σε εθνικό και διεθνές επίπεδο, ώστε να δημιουργηθεί παρόμοια κατανόηση των πράσινων στεγών αλλού.

    Άλλοι συν-συγγραφείς της νέας μελέτης είναι ο Eric W. Sanderson της Wildlife Conservation Society και η Emily Nobel Maxwell της Nature Conservancy.

Aπο δελτίο τύπου της The Nature Conservancy.

Το έργο του CIESIN υποστηρίχθηκε από το πρόγραμμα Coastal Seas, το οποίο χρηματοδοτήθηκε από το Εθνικό Ίδρυμα Επιστημών.

 ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ : Μαρίνα Πολυζώη/ Αρχιτεκτονας Τοπίου 

New Study Provides First Look at Green Roof Distribution Across NYC

Green roofs cover less than 0.1% of New York City’s buildings, according to a new study, and more than half of them are concentrated in wealthier areas like midtown and downtown Manhattan. Source: Treglia et al./Ecology and Society 2022

Roofs planted with vegetation — known as green roofs — can help cities adapt to a changing climate by absorbing storm water, lowering local temperatures, and providing insulation that cuts indoor heating and cooling costs. Yet green roofs cover less than 0.1% of New York City’s 1 million buildings, according to a new analysis.

Published in Ecology and Society, the paper provides the first comprehensive dataset of green roof distribution in New York City, along with insights into potential drivers of where they are, and what it might mean for the benefits they can offer. The dataset is publicly available, and can inform decisions on green roof policy in New York City.

Previous efforts to understand the locations green roofs throughout the city have been piecemeal. Thanks to data compilation and geospatial assessment by co-author Greg Yetman and colleagues from the Center for International Earth Science Information Network (CIESIN) at the Columbia Climate School, this study was able to fill in the gaps in the data. The analysis was based on aerial and satellite imagery collected in 2016, and relied on machine learning as well as human input to locate green roofs.

“Companies and building owners have installed green roofs in an effort to retain stormwater, but there is no central registry of these installations,” said Yetman. “Detecting the roofs from imagery was an ideal way to locate both large and small installations without having to survey building owners.”

The comprehensive dataset will help decision makers better understand who is receiving the benefits of green roofs — which, as of 2016, were concentrated in wealthier areas such as midtown and downtown Manhattan — and to track changes over time, said the study’s lead author, Mike Treglia, from The Nature Conservancy.

“This information, as well as insights on the types of buildings we see green roofs on, such as public vs. private, is ultimately invaluable in working with policymakers, advocates, and researchers to expand green roofs, particularly in areas where they are most needed,” said Treglia.

The Brooklyn Grange grows over 100,000 pounds of produce each year in its 5.6 acres of rooftop farms. Photo: Nick Normal

The report includes a survey of green roof policies around the world, which demonstrate a connection between policy and the implementation of green roofs. As New York City implements policies such as local laws 92 and 94 of 2019 and offers incentives such as a property tax abatement that can support the installation of more green roofs, data on their distribution are key to informing future efforts.

“If we are going to meet our goals for climate adaptation, sustainability, and equity, we have to invest more in our green roofs alongside other green spaces,” said co-author Timon McPhearson, professor of urban ecology at The New School. “The unmet opportunity to transform the flat roof space in New York City is vast. Mobilizing city resources to expand green roofs, especially in underserved neighborhoods, could go a long way towards cooling the city, improving stormwater resiliency, and providing new recreation spaces.”

The researchers collaborated with members of the New York City Green Roof Researchers Alliance, convened by NYC Audubon, to develop the dataset and write the paper. The dataset is publicly available and the methods used to develop it, documented in the paper, can be transferred to other cities nationally and internationally, to establish similar understanding of green roofs elsewhere.

Other co-authors on the new study include Eric W. Sanderson of the Wildlife Conservation Society and Emily Nobel Maxwell of The Nature Conservancy.

Adapted from a press release by The Nature Conservancy.

CIESIN’s work was supported by the Coastal Seas project, which was funded by the National Science Foundation.

ΠΗΓΗ:https://news.climate.columbia.edu/

Ταρατσόκηποι σε στάσεις και στο ΗΒ

 

  Οι Αστικές συγκοινωνίες  γιορτάζουν την κατασκευή ταρατσόκηπων  στις στάσεις  λεωφορείων που φτάνουν σε 100 τοποθεσίες στο Ηνωμένο Βασίλειο

        Τα μείγματα φυτών έχουν σχεδιαστεί από το Clear Channel UK, σε συνεργασία με το Wildlife Trusts, για την υποστήριξη της εγγενούς βιοποικιλότητας και γιανα ενθαρρύνει τις μέλισσες και άλλους επικονιαστές.  Καταδεικνύει ετσι  τον αυξανόμενο αριθμό πόλεων που έχουν δεσμευτεί δημόσια να κάνουν τους Δήμους τους πιο φιλικούς προς το περιβάλλον.

        Από τη Γλασκώβη στο Μπράιτον, το Μπρίστολ μέχρι το Σάντερλαντ και φυσικά αλλού , υπάρχουν τώρα 100 στάσεις λεωφορείων με ταρατσόκηπους σε πόλεις σε όλη τη χώρα. Αυτό το αξιοσημείωτο πρόγραμμα  είναι απλώς ένα σκαλοπάτι για τον στόχο Clear Channel UK στην επίτευξη του συνολικού στόχου για 1.000 στάσεις-ταρατσόκηπους  ή 1 στις 30 στάσεις  λεωφορείων σε όλη τη χώρα.

 Τα φυτεμένα δώματα  – επίσης γνωστά ως «Bee Bus Stops»(στασεις γιατις Μελισσες ) – δημιουργούν ένα   υγιές οικολογικό δικτύο σε κάθε πόλη , όπου να υπάρχουν ενδιαιτήματα για τα έντομα. Αυξάνουν την κλιματική ανθεκτικότητα απορροφώντας το νερό της βροχής που πέφτει και τη θερμότητα, γεγονός που συμβάλλει στη μείωση του φαινομένου  της «αστικής θερμικής νησίδας».

         Η επιτυχία αυτών των οικολογικών στάσεων λεωφορείων υπογραμμίζει μόνο έναν από τους τρόπους με τους οποίους εργαζόνται οι άστκές συγκοιονωνίες για να δημιουργήσουν ένα πιο βιώσιμο μέλλον για όλους με προοπτική τις 1000 !

 Πηγη: https://www.lbbonline.com

Συγγραφέας Κώστας Τάτσης

Αστικές οάσεις: πράσινες στέγες σε όλο τον κόσμο – σε εικόνες

 

Οι χώροι πρασίνου έχουν αποδεδειγμένη επίδραση στον μετριασμό του φαινομένου της αστικής θερμικής νησίδας, αλλά καθώς ο χώρος στην πόλη είναι περιορισμένος, οι κατασκευαστές αναζητούν όλο και περισσότερο λύση στον ουρανό.

 

 

Το Namba Parks, ένα συγκρότημα καταστημάτων λιανικής πώλησης και γραφείων στην Οσάκα της Ιαπωνίας, διαθέτει έναν κήπο στον τελευταίο όροφο οκτώ επιπέδων.

Φωτογραφία: Yuji Kotani/Getty Images

 

Η Ακαδημία Επιστημών της Καλιφόρνιας στο Σαν Φρανσίσκο, με τη ζωντανή οροφή της έκτασης 2,5 στρεμμάτων.

Φωτογραφία: Steve Proehl/Getty Images

 

Η οροφή έξι στρεμμάτων του Συνεδριακού Κέντρου του Βανκούβερ στη Βρετανική Κολομβία είναι μία από τις 10 μεγαλύτερες πράσινες οροφές στον κόσμο.

Φωτογραφία: Andy Clark/Reuters

 

Η διαμορφωμένη πράσινη οροφή στο αεροδρόμιο του Πεκίνου.

Φωτογραφία: Getty Images/Sino Images

 

Μουσείο Moesgaard στο Άαρχους της Δανίας. Σχεδιασμένο από τους Henning Larsen Architects, η κεκλιμένη οροφή του προορίζεται για πικνίκ το καλοκαίρι και για έλκηθρο το χειμώνα.

Φωτογραφία: View Pictures/UIG μέσω Getty Images

 

 

Το Μουσείο Moesgaard περιβάλλεται από εκτεταμένο τοπίο και δάση.

Φωτογραφία: Schubert: Martin/Getty Images/Arcaid Images

 

 

Ο "Κήπος Βημάτων" του Acros Fukuoka Prefectural Hall στην Ιαπωνία έχει σχεδιαστεί για να χρησιμοποιείται από το κοινό ως χώρος πάρκου, καθώς και για να συμβάλλει στη μείωση της θερμοκρασίας στη γύρω περιοχή.

Φωτογραφία: John Lander/LightRocket μέσω Getty Images

 

 

Το μουσείο ιστορίας της Vendée στο Les Lucs-sur-Boulogne της Γαλλίας, του οποίου η πράσινη οροφή έχει σχεδιαστεί για να βοηθήσει το κτίριο να ενσωματωθεί στο περιβάλλον τοπίο.

Φωτογραφία: Leroy Francis/Getty Images/Hemis. fr

 

Τα κεντρικά γραφεία της Gap στο Σαν Μπρούνο της Καλιφόρνια. Κατασκευάστηκε το 1997 και καλύπτεται από αυτοφυή χόρτα και αγριολούλουδα, που καλλιεργήθηκαν από αυτοφυή λιβάδια στο Σαν Φρανσίσκο.

Φωτογραφία: Steve Proehl/Getty Images

 

Το συγκρότημα καταστημάτων και γραφείων Kö-Bogen στο Ντίσελντορφ της Γερμανίας. Η πράσινη οροφή προορίζεται να προσφέρει κάποια σχεδιαστική συνέχεια με τα ιστορικά πάρκα της περιοχής.

Φωτογραφία: Hans Blossey/Alamy

 

 

Tο 8 House, στην Κοπεγχάγη της Δανίας, διαθέτει δύο πράσινες στέγες 18. 300 τετραγωνικών ποδιών, καθώς και φυτεύσεις σε δοχεία σε μπαλκόνια και αυλές.

Φωτογραφία: Kim Petersen/Getty Images/imageBroker

πηγή:https://www.theguardian.com/cities/gallery/2018/aug/17/urban-oases-green-roofs-around-the-world-in-pictures